Οσο κι αν ειχα πεισει εαυτον, οτι ηταν δυσοιωνο το μελλον της επιστολογραφιας μου προς εσε, το καρμα που μας κρατα αρρηκτα συνδεδεμενους χρονια τωρα, ειχε αλλες βουλες. Κι αυτες του τις βουλες μου τις αποκαλυπτει μερες τωρα, αργα μα σταθερα, σιωπηλα μα ευγλωττα, υπογεια μα ολαφανερα στα εκπαιδευμενα ματια μου.
Αν αναλογιστει κανεις το ποσο καιρο εχω να σε δω απο κοντα, τοτε θα ανεμενε, η μαλλον καλυτερα, θα στοιχηματιζε να σε εχω ηδη προ πολλου ξεχασει! Τουναντιον! Ολη αυτη η φυσικη σου απουσια απο την καθημερινοτητα μου, εχει ενδυναμωσει την επιθυμια μου να σε ξαναδω απο κοντα. Να δω καθε χαρακτηριστικο σου γνωρισμα, που απαρτιζει το μεγαλειο της γοητειας, που ασκεις ηθελημενα η αθελα σου επανω μου. Κι αυτο ειναι πλεον πασιφανες σε μενα, μιας και καθε ιδιαιτερο στοιχειο της εξωτερικης σου εμφανισης ξεχωριστα, κι ολα μαζι στο συνολο τους, δινουν τον ακριβεστερο ορισμο του γυναικειο καλλλους!
Παραδειγματος χαριν, πριν απο μερικες μερες βρεθηκα να περιπλανιεμαι εκστασιασμενος στο νεο μουσειο της Ακροπολεως. Εκει περιστοιχισμενος απο την επιτομη του αρχαιοελληνικου πολιτισμου, παρατηρουσα ολα αυτα που για τους αλλους ειναι απλα μια εμπρακτη απεικονιση της ελληνικης ομορφιας, που απαισιοδοξα ολοι υποστηριζουν οτι εχει παρελθει ανεπιστρεπτι.
Οταν φερ΄ειπειν κοντασταθηκα να παρατηρησω προσεκτικοτερα αυτη την Κορη, η καρδια μου αρχισε να χτυπα περιφρονοντας τις ρυθμικες επιταγες καθε φυσικου "μετρονομου", διχως αμεσα να μπορω να δικαιολογησω μια τετοια μεταβολη. Συνεχιζοντας να θαυμαζω ενδελεχως τις λεπτομεριες στην αληθοφανη απεικονιση των λεπτομεριων και της δεινης ικανοτητας του γλυπτη δημιουργου της, βρεθηκα να μενω με μια εκφραση αποριας στο προσωπου μου.
Μια απορια που συνοδευεται κι απο μια αδιορατη πεποιθηση οτι η λυση του μυστηριου ειναι "προ των πυλων". Κι αυτο ισως να εμενε στη δικη μου φαντασια, μα η παρεα μου φροντισε να μου το καταστησει σαφες πως το "παγωμενο" βλεμμα μου, οταν μαλλιστα βρεθηκα μονος στο πισω μερος του αγαλματος, ενω ολοι οι ξεναγοι συνεχιζαν απο την αλλη πλευρα να αναλυουν το αρχαιοελληνικο μειδιαμια, που τοσοι και τοσοι ποιητες και λογοτεχνες εχουν εκθειασει ανα τους αιωνες, τους εκανε να ανναρωτηθουν για τα αιτια που το προκαλεσαν.
Τελικα δε χρειαστηκε να περιμενω πολυ ακομη για να καταλαβω τι ηταν αυτο, που απο ωρα ειχε αρχισει να με κανει να σε "νιωθω" να με κατακτας ξανα, σιγα σιγα, κι η σκεψη σου να μη λεει να με αφησει να απολαυσω αμεριμνος αυτην μου την Κυριακατικη εξορμηση. Ολα τα κομματια του παζλ πηραν τη θεση τους μεσα μου, οταν εφτασα στο διαμορφωμενο χωρο που αναπαριστουσε σε φυσικο μεγεθος το συνολο των Καρυατιδων, οπως οταν βρισκονταν επι δυομιση χιλιαδες χρονια τωρα στο Ερεχθειο. Φαντασου την εκπληξη που με περιμενε ,οταν ειχα τη δυνατοτητα , οπως κι ολη η ανθρωποτητα, να θαυμασω τις ομορφοτερες Κορες (ο ορος Καρυατιδες, δηλαδη κοπελες απο τις Καρυες ειναι μεταγενεστερος) , απο την οπισθια οψη τους, που ολο αυτο το διαστημα ηταν αναποφευκτα στραμενη προς τον τοιχο!
Με πλημμυρισαν τοτε χειμαρωδεις αναλαμπες της δικης σου ανυπερβλητης κομης, που κι εγω με τη σειρα μου θαυμαζα καθε φορα που βρισκομασταν στον ιδιο χωρο, πολυ προτου να σε γνωρισω! Συνειδητοποιουσα οτι η επιμελως διευθετημενη κομη τους σε λεπτους κυματοειδεις βοστρύχους, (ελαφρα διαφορετικη σε καθε μια απο αυτες για να τους προσδωσουν την αληθοφανη μοναδικοτητα) που κατηφοριζε τη ραχακοκκαλια τους οπως οφειλω να ομολογησω οτι εγω μονο να ποθω να κανω το ιδιο στη δικη σου μπορω, μου ηταν παντελως γνωριμη! Ακομη και τωρα που εχω ξανα την μοναδικη ευκαιρια να σε θαυμαζω, εστω απο ψηφιακες σου απεικονισεις, ειμαι πεπεισμενος οτι αν η μετενσαρκωση ειναι πραγματικη, θα πρεπει να βρεθηκες να ποζαρεις στο εργαστηρι του Αλκαμενους! Ειναι σιγουρο παντως πως αν εγω ημουν οντως ο μυθικος γλυπτης Πυγμαλιων, για τη δικη μου γλυπτη απεικονιση της Γαλατειας της ζως μου, εσενα θα επελεγα αβλεπι!
Ο Πυγμαλιωνας σου.
Υ.Γ. Για την επιλογη του τραγουδιου που θα συνοδευε τη σημερινη μου επιστολη, στο ταξιδι της μεχρι να βρει την θεση της στα χερια σου (η στην οθονη του υπολογιστη σου), αρχικα ειχα επιλεξει την "Νεραιδα" του Μαλαμα! Πως να ξεχασω ενα πρωινο αλλωστε πριν απο 3 χρονια, που καταφτανοντας στην τοτε δουλεια μου, κι ανοιγοντας οπως συνηθιζω το ραδιο στην Ερα -2, αρχιζοντας να ακουω το συγκεκριμενο ρεφραιν, σε βλεπω να περπατας στο πεζοδρομιο, ενω στιγμιαια ειχα μολις συνειδητοποιησει οτι το περασμενο βραδυ με ειχες επισκεφτει στα ονειρα μου.
Μετα ομως, και για τους πιο προφανεις λογους, θυμηθηκα την "Καρυατιδα" του λατρεμενου μου Παπαζογλου, που μολις τωρα συνηδειτοποιησα οτι εχει το ιδιο γενεθλιο ετος με εσενα!!! Ετσι βαλθηκα μερες τωρα που κυοφορω αυτη την επιστολη να βρω στο Youtube ενα αυτοσχεδιο βιντεο κλιπ με το συγκεκριμενο τραγουδι αλλα εις ματην! Επι δεκα μερες ηταν ακαρπες οι προσπαθειες μου, ωστε ειχα αρχισει να πιστευω οτι θα πρεπει να το ανεβασω μονος μου! Ωσπου την περασμενη Κυριακη, δοκιμαζοντας αλλη μια φορα με την αναγραφη του τιτλου στα οχι και τοσο αγαπημενα μου greeklish, βρηκα μετα μεγαλης εκπληξεως μου το παρακατω βιντεοκλιπ, που ειχε ανεβασει ενα χρηστης μολις πριν απο 2-3 εβδομαδες ! Βαζοντας το να "παιξει", μιας κι ειχα παααρα πολυ καιρο να το ακουσω, και "χαζευοντας" τις εικονες που ειχαν συρραφει για να δημιουργηθει το εν λογω βιντεο, συνειδητοποιησα αλλη μια φορα ενωπιων μου, αλλη μιαν περιτανη αποδειξη της καρμικης σχεσης που μας κανει χρονια τωρα να διαγουμε "βιους παραλληλους".
Είμαι ερωτευμένος, δε μ' ενδιαφέρει ό, τι κι αν πουν, με μια απ' τις Καρυάτιδες, με μια απ' αυτές που λείπουν.
Είν' όμορφη και λυγερή με νάζια και καπρίτσια και όλα τ' άλλα δύσκολα που έχουν τα κορίτσια.
Μαθαίνω πως απόχτησε περίεργες συνήθειες πως με τίς ώρες παρατηρεί τον ουρανό τις νύχτες.
Ποτές μου δεν την έχω δει ούτε κι αυτή με ξέρει, μα σίγουρα πολύ συχνά κοιτάμε το ίδιο αστέρι
]]>http://www.kalamatablogs.gr/%ce%a0%cf%85%ce%b3%ce%bc%ce%b1%ce%bb%ce%af%cf%89%ce%bd/2009/08/05/%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%bd%ce%bf%cf%87%ce%bf%ce%b9_%cf%83%cf%84%ce%b7_%cf%83%ce%b9%cf%89%cf%80%ce%b7...ΠΥΓΜΑΛΙΩΝΠυγμαλίων: Συνενοχοι στη σιωπη...2009-08-05T23:31:00-04:002009-08-05T23:31:00-04:00
Μικρη μου Γαλατεια,
Ξερω πως πανε μηνες απο την τελευταια μου επιστολη, ομως ειλικρινα νομιζα οτι ειχαμε απο καιρο ατυπα συμφωνησει να ειμαστε συνενοχοι στην απολυτη σιωπη... Μεχρι που καταλαβα οτι εσυ πλεον προσπαθεις να μου "μιλησεις" μεσα απο ενα τραγουδι που τον τελευταιο καιρο διαρκως ακουω οπου κι αν βρεθω.
Στα αμαξι πηγαινοντας διακοπες προσπαθωντας μαλιστα να μη σε αναλογιζομαι, στη δουλεια μεσα απο το ραδιοφωνο της Ερα 2 , ακομη και με παροτρυνση μιας νεαρης "φιλης", που επεμενε να μου βαλει να τα ακουσω, δελωνοντας περιχαρως οτι επιτελους βρηκε ενα φρεσκο τραγουδι απο τη νεα γενια τραγουδοποιων, που θα με εκανε να ξαναβρω την χαμενη μου πιστη σε αυτους!
Οταν λοιπον συνειδητοιησα οτι ολες οι σκεψεις που σιγουρα θα εκανες αν εγραφες ενα τραγουδι για μενα , πηραν "νοτες και στιχακια" απο την πενα (τοσο την μουσικη οσο και την στιχουρχικη) της Μαρκελλου, που ειχα ακουσει με το Φοιβο πριν 2 Χριστουγεννα στην Πλακα, ταραχτηκα τοσο που δεν αφησα στιγμη να περασει και καθησα στο παλλευκο λαπτοπ μου και αφεθηκα για πολλοστη φορα στη μεθοδο της αυτοματης γραφης.
Σαν να μην περασαν σχεδον 4 μηνες απο την τελευταια φορα που ενιωσα την αναγκη να σου γραψω, και λες και η δακτυλογραφια να ξεχνιεται το ιδιο δυσκολα οπως και το ποδηλατο, σου γραφω τωρα κι ακουω επαναλαμβανομενα αυτο το τραγουδι, συνειδητοποιωντας οτι θα μπορουσες να ειχες γραψει εσυ εχοντας εμενα (η μαλλον εμας) κατα νου.
Αληθεια μηπως προσπαθεις να μου πεις κατι ζητωντας απο τους ραδιοφωνικους παραγωγους των σταθμων που ξερεις οτι ακουω να το παιζουν αδιαλειπτως; Διοτι μπορω να υποθεσω οτι σου λειπω, μα δεν θα μπορουσα να φανταστω το μεγεθος αυτης της ελλειψης! Αναφορικα με μενα, θαρρω πως ακομη κι η σιωπη μου και το συγγραφικο μου τελμα λενε πολλα. Ειλικρινα δεν θα μπορουσα να φανταστω πως η απουσιας της απολυτης μουσας απο την καθημερινοτητα μου, θα την καθιστουσε τοσο μονοτονη, αχρωμη κι εν τελει πληκτικη μεχρι το βαθμου της συναισθηματικης αποχαυνωσης!
Γιαυτο λοιπον, αν οντως τα πραγματα ειναι οπως διασθανομαι, μην αρκεισαι στις ανωνυμες ραδιοφωνικες αφιερωσεις, αφου αλλωστε ολες οι διοδοι μεταξυ μας ποτε δεν επαψαν παρα να ειναι ορθανοιχτες! Στειλε μου ενα γραμμα, μα φροντισε να με καλεσεις πρωτα να σου πω το ονομα ενος απο τους καλυτερους ποιητες - στιχουργους που εδωσαν στον δρομο που μενω, και που οπως καλα θυμασια ηταν απλα μια αριθμημενη παροδος.
Ο Πυγμαλιωνας σου.
ΜΑΡΩ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
(ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ ΣΤΗΝ) ΚΡΕΠΑ
Γιατί, ρε γιατί, να ‘σαι ακόμα ένας βλάκας Γιατί όσα είπες να ήταν λόγια της πλάκας Οϊμέ, δε σε καταλαβαίνω Κι έτσι μόνη μου πια στο κρεβάτι μου τα πόδια μου τώρα ζεσταίνω
Μα πού ‘σαι τώρα να με δεις που επιτέλους Είδα το Breakfast at Tiffany’s, έμαθα ποια είναι η Dana ADSL έβαλα και σερφάρω σε μια άδεια δική σου σελίδα Πήρα ιπτάμενο ιππόγρυπα κι έφτασα στο εβδομήντα Τώρα έμαθα την blind guardian μπλούζα σου να πλένω στους 260
Γιατί, ρε γιατί, να ‘σαι τόσο βλαμμένος και με όλες τις πρώην σου εσαεί κολλημένος Διάβολε, σε καταλαβαίνω κι έτσι μόνη μου πια με δικά μου κουπιά τραβάω και σε βλέπω σαν ξένο
Μα πού 'σαι τώρα να με δεις που επιτέλους έμαθα να μακιγιάρομαι, έμαθα και να σφουγγαρίζω μα είν' άδειο το σπίτι και μόνη γυρίζω και σε σκέφτομαι, ενώ ξεσκονίζω Έχω απεριόριστη κάλυψη και βγάζω βόλτα την Πώλα έχω νιρβάνα πάντα μες στην κατάψυξη και στο ψυγείο coca cola
Γιατί, ρε γιατί, να ‘σαι τόσο ό,τι να 'ναι και τα χρόνια που μ' είχες τα χάσαμε, πάνε Ειλικρινά δε σε καταλαβαίνω κι έτσι μόνη μου εγώ στο δικό μου πνιγμό εστιάζω και δεν ανασαίνω
Μα στα όριά μου αναρωτιέμαι ποιος θα γελάει με τη μύτη μου, ποιος τώρα θα με κοροϊδεύει συχνά πυκνά, ποιον θα διώχνω απ' το σπίτι μου για να μετανιώνω που φεύγει Ποιος θα ακούει τα τραγούδια μου, θα αποκαλεί το σπίτι τσαντίρι θα 'χει πάντα ένα σχόλιο για τα μαλλιά μου και replica για ξυπνητήρι Με ποιον θα πηγαίνουμε Ostria Στο τάβλι ποιος θα με κερδίζει Ποιος θα ψάχνει μαζί μου για καφέ στο ξημέρωμα τρεις φορές, ενώ γύρω χιονίζει
Με ποιον θα μοιράζομαι το κρύο νερό του χαλασμένου θερμοσίφωνα Ποιος θα 'ναι άλλος καλύτερος συνένοχος στην κρέπα
]]>http://www.kalamatablogs.gr/%ce%a0%cf%85%ce%b3%ce%bc%ce%b1%ce%bb%ce%af%cf%89%ce%bd/2009/04/12/Vanilla_skyΠΥΓΜΑΛΙΩΝΠυγμαλίων: Vanilla sky2009-04-12T17:35:00-04:002009-04-12T17:35:00-04:00 Μολις ειδα για αλλη μια φορα το "Vanilla sky" με τον Tom Cruise, και φυσικο κι επομενο ηταν να σε θυμηθω! Θυμηθηκα για αλλη μια φορα τι ευχη ειναι να ζησεις τον ερωτα στον απολυτο ορισμο του και τι καταρα οχι μονο να τον χασεις αλλα να μην μπορεις χρονια τωρα να τον ξεχασεις!!! Κι οχι, δε θελω να κανω αλλο ενα λογοπαιγνιο, αφου αλλωστε οπως ξερεις απο την πρωτη κιολας επιστολη δυο χρονια πριν πως δεν προσχεδιαζω τι και ποτε θα σου γραψω! Θεε μου περασαν σχεδον δυο χρονια, κι ομως ακομη οι επιστολες μου δε σε βρηκαν στο διαδικτυακο πελαγος που τις εναποθετω πανω σε ψηφιακα κυματα, μπας και σε βρουν...
Και ναι ξερω πως πιο ευκολο κι αποτελεσματικο (;) θα ηταν να σε καλεσω στο κινητο σου, να σου ταχυδρομησω μια απο αυτες τις επιστολες, να σε προσθεσω στους "φιλους" μου εις την προσωποβιβλο, η ακομη πιο απλα (και τολμηρα) να ερθω να σε βρω!
Ομως δεν το επιλεγω συνειδητα η ασυναισθητα χρονια τωρα! Δεν ξερω γιατι και δεν περιμενω κανεναν να εικασει. Απλα αφηνομαι σε αυτη την αδιαφορη (μιζερη εγραψα μα διορθωσα) καθημερινοτητα. Δεν ξερω αν κανω καλα μα αυτο κανω, και το κανω "καλα"!
Η αναμνηση σου ομως ωρες - ωρες με σκοτωνει αφου ομως πρωτα με κανει να παρω μια ανασα βαθια αναδυομενος απο τα μαυρα νερα του νου μου, και να ξανα μετα αφηνομαι να καταποντιστω στο φρεαρ των Οινουσων που αποκαλω ψυχη μου.
Βαριεμαι ολοεα και περισσοτερο τις κοινωνικες επαφες, μα η δουλεια με κραταει απολυτα επικοινωνιακο παρα τη θεληση μου... ισως για το καλο μου. Το μονο σιγουρο ειναι πως σε σκεφτομαι αλλα δεν βρισκω συχνα την αφορμη να σου γραψω.
Σκεφτομαι μαλιστα να βρω αλλη διοδο επικοινωνιας, μιας και δε θα πια αλλοι λαθραναγνωστες μου να γνωριζουν ποιος ειμαι κι ως εκ τουτου να εικαζουν και την δικη σου ταυτοτητα'! Ακομη και οι πιο σιγουροι καλα θα κανου να αλλαξουν γνωμη μιας και κανει τους δεν γνωρζει πραγματικα ποια εισαι εκτος απο εμενα. Ετσι ισως απο την επομενη επιστολη να σου γραφω απο αλλου και εννοειται κεκαλυμμενα! ...
Θελω κι εγω μια δευτερη ευκαιρια... κι ας ειναι αυταπατη! Ακομη και στα ονειρα μου πλεον δεν μπορω να αναπαραγω τη μορφη σου και την αφη του δερματος σου. Κι αυτο με σταναχωρει... και με τρομαζει. Μετα βιας συγκρατω τις λιγοστες πια αναμνησεις σου στα τετραδια των ημερολογιων μου κι οχι του νου μου. Θελω να σε ξαναδω να ξυπνας στο κρεβατι μου και να μου λεν καλημερα τα αβαφα (πια) ματια σου. Αλλα δεν μπορω να με πεισω οτι κατι τετοιο ειναι ξανα εφικτο. Η μηπως ειναι;;;
Ο Πυγμαλιωνας σου.
]]>http://www.kalamatablogs.gr/%ce%a0%cf%85%ce%b3%ce%bc%ce%b1%ce%bb%ce%af%cf%89%ce%bd/2009/03/07/How_come..___ΠΥΓΜΑΛΙΩΝΠυγμαλίων: How come..???2009-03-07T17:54:00-05:002009-03-07T17:54:00-05:00 Μικρη μου Γαλατεια,
Θα αρκεστω να σου στειλω με αυτην την επιστολη ενα τραγουδι... Δε θελω να πω τιποτε ... δε θελω να καταλαβεις κατι... Ισως ειναι η πρωτη τοσο ολιγολογη επιστολη, μα σιγουρα δε θα ειναι η ταλευταια αυτου του μεγεθους, για να μην ειναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.-
O Πυγμαλιωνας σου.
Υ.Γ. Αν εσυ νιωθεις την αναγκη να εισαι λιγοτερο λακωνικη απο εμενα, με ολη μου τη χαρα να διαβασω την απαντηση σου μεσω των σχολιων. Αλλωστε αφηνουν ολοενα και περισσοτεροι νεοι "λαθραναγνωστες", δε θα αφησεις εσυ ;
RADIOHEAD
"15 STEP"
window.google_render_ad();
How come I end up where I started How come I end up where I went wrong Won't take my eyes off the ball again You reel me out and you cut the string.
How come I end up where I started How come I end up where I went wrong Won't take my eyes off the ball again First you reel me out and then you cut the string
Used to be all right What happened? Did the cat get your tongue? Did your string come undone? One by one One by one It comes to us all It's as soft as your pillow
Used to be all right What happened? Etcetera Etcetera thanks for whatever Fifteen steps Then a sheer drop
How come i end up where i started? How come I end up where I went wrong Won't take my eyes off the ball again You reel me out and you cut the string.
Ειλικρινα σκεφτηκες ποτε για πανω απο πεντε δευτερολεπτα, οτι η ανοησια που εκστομισα καμποσες εβδομαδες πριν, οτι δηλαδη θα εφευγα και θα σε αφηνα ειχε οριστικο χαρακτηρα; Ακομη κι εγω ο ιδιος δεν πιστευα ειλικρινα και απολυτα κατι τετοιο, κι αυτο το μαρτυρουσε το ερωτηματικο στην επικεφαλιδα της τελευταιας μου (μεχρι τωρα) επιστολης προς εσε!
Και ποια καλυτερη μερα να σου γραψω απο την ημερα που ειθιστε να γιορταζουνε οι ερωτευμενοι των (υποτιθεμενο) αγιο του Ερωτα; Ετσι λοιπον καθισα στο σκονισμενο κι ως εκ τουτης της αχρησιας οχι πλεον παλλευκο λαπ τοπ μου, με ενα ποτηρι διπλο κονιακ με παγο, κι αφεθηκα για αλλη μια φορα στην αυτοματη γραφη, με απωτερο σκοπο να καταδυθω στα αδυτα της ψυχης μου.
Ισως να με παρακινησε κατα ενα περιεργο τροπο η (ακομη πιο περιεργη) επιλογη μου να δω λιγο νωριτερα το "Seven pounds" με τον Will Smith. Παρεπιπτοντως, ποιος θα μου το ελεγε οτι αυτος ο νεαρος ηθοποιος πισω στο μακρινο 1990 που παρακολουθουσα ως πριγκηπα του Μπελ Εαρ, θα με ταρακουνουσε ολοενα και πιο συχνα με τις υποκριτικες του ικανοτητες.
Εκει λοιπον ακουσα και μια ολοφρεσκη διασκευη του Feeling Good που ειμαι σιγουρος οτι εσυ γνωριζεις απο την (επισης) διασκευη του σαφεστατα δημοφιλεστερου Michael Buble.πανω στην αρχικη κι αξεπεραστη Νina Simone... και παροτι θα πρεπε να νιωσω μελαγχολικος μεσα απο αυτη την ταινια, αντιθετως ενιωσα ακριβως οπως οι στιχοι του τραγουδιου περιγραφουν!
Κι ολα αυτα γιατι εχω εσενα στην καρδια μου... μια καρδια που ουσιαστικα χτυπα οχι μονο για σενα αλλα κυριως απο εσενα, αφου εσυ της εδωσες τη ζωογονο πνοη, να ξεκινησει να πρωτοχτυπα σε tempo Prestissimo!
Η μερα τουτη βεβαια σιμωνει στο τελος της, κι οπως φαινεται σαφεστατα, κανεις εκ των δυο μας δε θα παραμερισει την ηλιθια υπεροψια του και να καλεσει τον αλλο στο τηλεφωνο... ας ειναι ομως! Εγω τουλαχιστον αποφασισα να σου γραψω αυτη την επιστολη να την βαλω σε ενα φακελο και να τον αφησω κατω απο το προσκεφαλο μου. Αν μεχρι την αυγη δεν με επισκεφτεις στις ονειρικες μου περιπλανησεις, τοτε απλα θα τον καταστησω κι αυτον δεσμωτη της πορφυρης βελουδινης κορδελας, που σφιχταγκαλιαζει ολες τις επιστολες που επελεξα να μην ξεχυθουν να σε βρουν. Θα παραμενει στο τριτο συρταρι του σεκρετερ μου, που ειναι και το μοναδικο που κλειδωνει για να μην την αφησει ποτε να δραπετευσει, παρα μονο αν καποτε εγω αποφανθω οτι χρηζει αποφυλακισεως.
Λογια σκληρα φτερουγιζουν απο το στομα μου, και θα θελα να σε επειθα πως μιλα η αιθυλικη αλκοολη που ρεει αφθονη στις φλεβες μου, μα δε θα ημουν πειστικος, κι αυτο γιατι δεν με πολυνοιαζει! Μου αρκει να ειμαι ειλικρινης μαζι σου!
Ο Πυγμαλιωνας σου.
MUSE
"Feeling Good!!"
Birds flying high you know how I feel Sun in the sky you know how I feel Reeds driftin' on by you know how I feel
It's a new dawn It's a new day It's a new life For me And I'm feeling good
Fish in the sea you know how I feel River running free you know how I feel Blossom in the tree you know how I feel
It's a new dawn It's a new day It's a new life For me And I'm feeling good
Dragonfly out in the sun you know what I mean, don't you know Butterflies all havin' fun you know what I mean Sleep in peace when the day is done And this old world is a new world And a bold world For me!!!
Stars when you shine you know how I feel Scent of the pine you know how I feel Oh freedom is mine And I know how I feel
It's a new dawn It's a new day It's a new life For me And I'm feeling good
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>