Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} table.MsoTableGrid {mso-style-name:"Πλέγμα πίνακα"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-unhide:no; border:solid windowtext 1.0pt; mso-border-alt:solid windowtext .5pt; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-border-insideh:.5pt solid windowtext; mso-border-insidev:.5pt solid windowtext; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";}
Το ΚΚΕ ξεκινά από μια αφετηριακή θέση προκειμένου να επικρίνει και να στηρίξει μαχητικά και ανυποχώρητα τα συμφέροντα των εργαζομένων και τον αγώνα τους. Για να ασκήσει πολιτική πολεμική στο δίδυμο της εναλλαγής , ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και την γενικότερη πολιτική της ΕΕ στο καίριο αυτό ζήτημα:
1. Για τα ζητήματα της υγείας- πρόνοιας η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), με βάση το άρθρο 152 της Συνθήκης Ίδρυσής της, περιορίζεται υποκριτικά να αναφέρει ότι έχει μόνο επικουρικό ρόλο. Υποτίθεται ότι η πρωταρχική ευθύνη και αρμοδιότητα για τα συστήματα υγείας και πρόνοιας ανήκει σε κάθε κράτος μέλος χωριστά. Παρόλα αυτά η Ε.Ε. προωθεί συγκεκριμένη πολιτική στον τομέα αυτό, συνδεδεμένη με την αντεργατική της πολιτική στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς και στα μεροκάματα, στη κοινωνική ασφάλιση. Τα όπλα της είναι η συνθήκη του Μάαστριχ, η συμφωνία της Λισσαβόνας, το σύμφωνο σταθερότητας, η Λευκή Βίβλος και αναρίθμητες οδηγίες. Όπλο της είναι και το εκβιαστικό ευρωδικαστήριο με τα γνωστά πρόστιμα.
2. Κριτήριο για μας είναι ότι στις συνθήκες όπου οι καπιταλιστές είναι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής και του πλούτου, η εργασία των εργατοϋπαλλήλων, των μισθωτής εργασίας γενικότερα με εξαίρεση βέβαια τα στελέχη των επιχειρήσεων που παίζουν ρόλο στην οργάνωση παραγωγής, πληρώνονται μόνο για ένα μέρος της εργασίας τους, για όλους και για τους χαμηλόμισθους και για τους καλύτερα σχετικά αμειβόμενους υπάρχει κλοπή μισθού, γιατί υπάρχει απλήρωτη εργασία. Η διαφορά χαμηλόμισθων και σχετικά καλύτερα αμειβομένων είναι διαφορά στην κλοπή και στα κλοπιμαία.
3. Καθορίζεται σε τελευταία ανάλυση από το βαθμό της ταξικής εκμετάλλευσης, από την έκταση και το βάθος που το κεφάλαιο έχει διεισδύσει στο τομέα της κοινωνικής πολιτικής, από την ύπαρξη δηλαδή και δράση των μονοπωλίων στον τομέα της παραγωγής των ιατρικών εργαλείων, του φαρμάκου, από τον ρόλο της ιδιωτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής. Μετά τη συνθήκη του Μάαστριχ έχουμε μια πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά χρονικά διείσδυση των μονοπωλίων παντού στον τομέα των συντάξεων και της Υγείας-Πρόνοιας. Έχουν βρεί την κότα που κάνει το χρυσό αυγό, που αυγατίζει τα κέρδη τους. Επομένως δεν υπάρχει λύση στο οξυμμένο πρόβλημα που απασχολεί την πλειοψηφία των εργαζομένων αν δεν ενταχθεί η διεκδίκησή της με μέτρα που φέρνουν πλήγματα στην δράση των μονοπωλίων, γενικά και στον τομέα της Ασφάλισης –Υγείας ειδικά.
4. Ακόμα και αν δεν είχαμε ευρωεκλογές πάλι θα δίναμε πρωτεύοντα ρόλο στην ΕΕ που έχει αποδειχθεί ο καλύτερος σύμμαχος της καπιταλιστικής εργοδοσίας στο θέμα της αρπαγής κοινωνικών κατακτήσεων σε όλη την Ευρώπη, στη δημιουργία προϋποθέσεων να πέσει το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης στα κατώτερα σκαλοπάτια έτσι που να μη νοιώθουμε έκπληξη όταν πολλοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι μιλούν για πισωδρόμηση. Δεν είναι πισωδρόμηση στην κυριολεξία, αυτή είναι η εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήματος, γίνεται όλο και πιο απάνθρωπο και αντιδραστικό. Το ότι δίνουμε βάρος στην ΕΕ δεν σημαίνει ότι μειώνουμε τις ευθύνες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που πρωτοστάτησαν στην προσαρμογή της χώρας στις επιταγές των βιομηχάνων και γενικότερα των μονοπωλίων.
Επικαλούνται την βιωσιμότητα των ταμείων, αλλά τα ταμεία δεν τα άδειασαν οι εργαζόμενοι αλλά η κερδοφορία και η λειψή χρηματοδότηση. Το ζήτημα αυτό δεν αφορά τους εργαζόμενους αλλά την ίδια την οικονομία και τα κέρδη. Με σημαία τη βιωσιμότητα επιδιώκουν να επιβάλλουν τις ελάχιστες παροχές για να μπορεί η εργατική δύναμη να αναπαράγεται, να ανανεώνεται, ίσα – ίσα για να έχει την ικανότητα να μπει στην εκμετάλλευση.
Γι’ αυτό όλες οι αποφάσεις που έχουν πάρει, κατευθύνονται στην οικοδόμηση ενός κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος με τρεις πυλώνες. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι η δραστική μείωση των παροχών, με ενιαίο τρόπο για όλους, ίσα για να καλύπτει το επίπεδο εξαθλίωσης και να εκφράζεται αυτό με τον πρώτο πυλώνα. Ο δεύτερος πυλώνας θα είναι τα επαγγελματικά ταμεία, που προβλέπονται από νόμο του ΠΑΣΟΚ το 2002 (3029).
Πρόκειται για ταμεία που προβλέπουν συγκεκριμένες εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών, στην ουσία των εργαζόμενων, που όμως δεν προβλέπουν και συγκεκριμένες παροχές. Είναι εξατομικευμένα, καταργείται έτσι η αλληλεγγύη και η άγνωστη παροχή εξαρτάται από την προσωπική εισφορά και τις αποδόσεις που μπορεί να έχουν. Πρόκειται για μορφή ιδιωτικής ασφάλισης, όπως και ο τρίτος πυλώνας που είναι καθαρά η ιδιωτική ασφάλιση.
Χτυπιέται συνολικά η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι, αλλά μέσα σ’ αυτούς, με πιο έντονο τρόπο, η νεολαία και οι γυναίκες, συνολικά η νέα βάρδια των εργαζόμενων.
Γι' αυτό και εμείς στις σημερινές συνθήκες δεν περιοριζόμαστε να μιλάμε για αύξηση μισθού και μεροκάματου, για μείωση του ημερήσιου και του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, για τριμερή χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης, αλλά μιλάμε ότι η εργατική τάξη πρέπει να καταλάβει ότι δεν είναι υπερβολικό και παράλογο το αίτημα να καταργηθούν οι εισφορές των εργαζομένων για θέματα υγείας και πρόνοιας, και να μείνουν μόνο οι εισφορές για τις συντάξεις που δεν πρέπει να αυξηθούν, αντίθετα πρέπει να αυξηθούν οι εργοδοτικές εισφορές και η κρατική επιχορήγηση, οι οποίες ποτέ βεβαίως δεν καταβλήθηκαν στο ύψος που είχε καθοριστεί και δεν καταβλήθηκαν στο σύνολό τους έγκαιρα.
Υποστηρίζουμε ανυποχώρητα δηλαδή τη δωρεάν και ισότιμη προστασία της υγείας και πρόνοιας για όλους και όλες είτε εργάζονται είτε όχι, είτε είναι Έλληνες είτε είναι μετανάστες και μετανάστριες. Ούτε ένας κάτοικος χωρίς περίθαλψη, χωρίς υπηρεσίες προστασίας. Και ισότιμες, δεν μπορεί να καθορίζονται από το ύψος του μισθού, από τις σχέσεις εργασίας, από τις συμβάσεις. Η ισότητα στον τομέα αυτό απαιτεί και εξειδίκευση κατά φύλο, ηλικία, επάγγελμα, περιοχή, με βάση τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες.
Μια ενδεικτική εικόνα για τις κατακτήσεις της γυναίκας εργαζόμενης σε διάφορες σοσιαλιστικές χώρες Εξασφαλισμένη η προστασία της μητρότητας
Στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, το πυκνό δίκτυο (έξω)νοσοκομειακών μονάδων Υγείας (η πλησιέστερη κλινική δεν απείχε από τα σπίτια και τους χώρους δουλειάς πάνω από 20-25 χιλιόμετρα) εξασφάλιζε την προστασία της μητρότητας και της αναπαραγωγικής ικανότητας της γυναίκας σε όλα τα σχετικά στάδια. Δηλαδή, πριν τη σύλληψη του εμβρύου, κατά τη διάρκεια της κυοφορίας αλλά και μετά τον τοκετό. Η πλήρης ιατρική εξέταση της γυναίκας ήταν υποχρεωτική, γινόταν τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, με εκτενή γυναικολογική εξέταση. Ακόμα πιο τακτικές ήταν οι ιατρικές συμβουλές, ειδικά προς τις μητέρες. Τα ίδια τα σωματεία έλεγχαν τη χορήγηση των επιδομάτων και αδειών τοκετού και εγκυμοσύνης. Αν τα παιδιά ήταν ελαφρά άρρωστα, αναλάμβαναν τη φροντίδα τους οι ειδικές υπηρεσίες κάθε επιχείρησης. Ενώ σε κάθε περίπτωση, το δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας κάλυπτε οποιαδήποτε ανάγκη.
Ταυτόχρονα, κάθε επιχείρηση με περισσότερους από 4.000 εργαζόμενους διέθετε δική της πολυκλινική με όλα τα σύγχρονα μέσα θεραπείας. Αν μια εργαζόμενη είχε δύο παιδιά, διατηρούσε δικαίωμα μειωμένου ωραρίου μέχρι τα παιδιά της να συμπληρώσουν τα 16 χρόνια τους. Με ευθύνη του συνδικάτου, το φαγητό που σερβίρονταν στις τραπεζαρίες των εργοστασίων για τις έγκυες εργάτριες ήταν ειδικό για την περίπτωσή τους και εντελώς δωρεάν (όταν οι υπόλοιποι πλήρωναν 2-3 μάρκα για 5-6 ποικιλίες φαγητών).
Ιδιαίτερη κρατική στήριξη απολάμβαναν οι μητέρες χωρίς σύζυγο, όπως και οι πολύτεκνες οικογένειες. Μεταξύ άλλων, είχαν προτεραιότητα στις θέσεις των παιδικών σταθμών και των νηπιαγωγείων, σε προληπτικές άδειες και διακοπές. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, το 60% των βρεφών στη ΓΛΔ πήγαινε σε βρεφικούς σταθμούς και το 86% των λίγο μεγαλύτερων σε παιδικούς σταθμούς. Ενώ σημαντική βοήθεια αποτελούσαν τα μισομαγειρεμένα φαγητά - χαμηλής τιμής - που προσφέρονταν κάθε Παρασκευή στους εργαζόμενους, τα οποία το Σαββατοκύριακο μπορούν να ετοιμαστούν στο σπίτι πολύ γρήγορα. Τα ίδια τα εργοστάσια δημιουργούσαν καταστήματα και υπηρεσίες, όπως πλυντήρια και ραφεία, ώστε το ζευγάρι να διασφαλίσει όσο το δυνατόν περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Διαρκή βήματα προόδου
Στην Ουγγαρία, οι εργαζόμενες μητέρες μετά τη γέννηση του παιδιού τους μπορούσαν να απουσιάσουν από την εργασία τους για 20 βδομάδες, παίρνοντας ολόκληρο το μισθό που έπαιρναν όταν δούλευαν. Μέχρι το παιδί να συμπληρώσει τα τρία του χρόνια, χορηγούνταν στην οικογένεια βοήθημα για να φροντίζει το παιδί στο σπίτι. Τα τρία αυτά χρόνια που η μητέρα έμενε στο σπίτι υπολογίζονταν ως χρόνια εργασίας. Και όταν πλέον επέστρεφε στην επιχείρηση, τακτοποιούνταν στη θέση που είχε και πριν τον τοκετό. Δικαίωμα άδειας είχε η μητέρα σε περίπτωση ασθενείας του παιδιού, προσκομίζοντας σχετική ιατρική βεβαίωση. Για το παιδί ως 3 ετών δικαιούνταν άδεια 60 μέρες, ως 6 ετών 30 μέρες, παίρνοντας το 75% των αποδοχών της.
Σοβιετική Ένωση
Η προσοχή του σοβιετικού συστήματος Πρόνοιας ήταν η σοβαρή στήριξη στους εργαζόμενους γονείς, στην ανατροφή και διαπαιδαγώγηση του παιδιού.
Στην ΕΣΣΔ, το προσωπικό στο προσχολικό σύστημα εκπαίδευσης (για παιδιά μέχρι 3 ετών) αποτελούσαν επιστήμονες ειδικά εκπαιδευμένοι για την αποστολή τους: Δάσκαλοι, ιατρικοί εργάτες, εκπαιδευτικοί βοηθοί. Το πρόγραμμα και τα γεύματα ήταν επιστημονικά προγραμματισμένα. Για τους μαθητές υπήρχαν τα οικοτροφεία. Εκεί, στις «ομάδες μεγαλύτερης διάρκειας παραμονής», το παιδί γευμάτιζε, ξεκουραζόταν, πήγαινε βόλτα, ετοίμαζε τα μαθήματά του, ασχολούνταν με τον αθλητισμό, μέχρι οι γονείς του να σχολάσουν από τη δουλειά.
Τεράστια ήταν η ανάπτυξη της θεραπευτικής και προληπτικής βοήθειας για γυναίκες και παιδιά:
· Μέσα στη χρονική περίοδο 1940-1974, οι μαιευτήρες- γυναικολόγοι αυξήθηκαν περίπου κατά 400% (από 10.600 έφτασαν τους 47.400)
· Την ίδια περίοδο, στα σχετικά κέντρα υγείας, οι μαίες αυξάνονταν γύρω στο 350% (από 68.100 στις 244.100)
· Τα κρεβάτια για γυναικολογικές αρρώστιες και για εγκύους γυναίκες και λεχώνες γύρω στο 200% (από 180.700 σε 388.200)
· Τα ιατρεία για γυναικολογικές συμβουλές και οι παιδικές κλινικές κατά 250% (από 8.600 σε 22.100)
· Οι παιδίατροι, πάνω από 450% (από 19.400 σε 91.500).
Η συστηματική παρακολούθηση της υγείας της γυναίκας επέτρεπε την πρόληψη πολλών παθήσεων της μητέρας και του μωρού, την αποφυγή περιπλοκών κατά τη γέννα. Πριν την Επανάσταση, σε όλη τη Ρωσία υπήρχαν 9 ιατρεία για την παροχή συμβουλών για τα βρέφη και τις εγκύους γυναίκες. Μόνο 5,2% των εγκύων είχαν τη δυνατότητα να πάρουν βοήθεια κατά τη διάρκεια της γέννας...
Αναπτύχθηκαν οι επιχειρήσεις για την εξυπηρέτηση του νοικοκυριού. Δημιουργήθηκαν μεγάλες ενώσεις για τη ραφή και την επιδιόρθωση ρούχων, για την επισκευή οικιακών συσκευών, για την κατασκευή και την επιδιόρθωση επίπλων, το χημικό καθαρισμό και το βάψιμο. Ενώ το 1965 υπήρχαν στη χώρα 193.000 επιχειρήσεις για την εξυπηρέτηση του νοικοκυριού, το 1976 έφτασαν τις 262.800.
Η γυναίκα στην ΕΣΣΔ είχε δικαίωμα συνταξιοδότησης πέντε χρόνια νωρίτερα από τους άνδρες. Για τις γυναίκες που είχαν γεννήσει και αναθρέψει πέντε ή περισσότερα παιδιά, το όριο προϋπηρεσίας και ηλικίας για πλήρη συνταξιοδότηση ήταν ακόμα χαμηλότερο, κατά πέντε χρόνια.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ - ΠΡΟΝΟΙΑ
Σταδιακή, αλλά δραστική μείωση των κρατικών δαπανών στο Δημόσιο σύστημα Υγείας-Πρόνοιας, προκειμένου να αυξήσουν τη χρηματοδότηση του κεφαλαίου, μέσω του Κρατικού Προϋπολογισμού, με διάφορους τρόπους (δάνεια, φοροαπαλλαγές, άλλα κίνητρα). Όπως :
-Μεταφέρουν το βάρος της χρηματοδότησης, στα ασφαλιστικά ταμεία και αυτά με τη σειρά τους στους εργαζόμενους, είτε με τη μορφή της αύξησης των εισφορών, είτε με τη μορφή της μείωσης των παροχών, είτε με συνδυασμό αυτών των τρόπων.
-Επιλέγουν την ενοποίηση των ταμείων, με άμεση προοπτική την ενοποίηση των κανονισμών παροχών των κλάδων υγείας, την εφαρμογή του ηλεκτρονικού βιβλιάριου υγείας, το οποίο θέτει πιστωτικό όριο παροχών, με στόχο την ενιαία ελάχιστη παροχή υπηρεσιών υγείας - πρόνοιας. Το πιστωτικό όριο κατανάλωσης υπηρεσιών καθορίζεται και με βάση την πολιτική του κάθε ταμείου. Αυτή η πολιτική όμως, καθορίζεται από την πορεία των οικονομικών δυνατοτήτων των ταμείων, που είναι σε συνεχή φθίνουσα πορεία. Ήδη το ΚεΣΥ βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της σύνταξης των Διαγνωστικών Θεραπευτικών και Φαρμακευτικών Πρωτοκόλλων που θεσμοθετήθηκαν το 2008. Ο γιατρός θα είναι υποχρεωμένος να γνωματεύει και να χορηγεί φάρμακα με βάση τους περιορισμούς των ιατρικών πρωτοκόλλων και ο άρρωστος να αρρωστήσει μέχρι το πιστωτικό όριο.
-Φορείς υλοποίησης αυτής της στρατηγικής είναι ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), εταιρείες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ο εθελοντισμός, ενώ ενισχύεται και η φιλανθρωπία, οι συμπράξεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η εταιρική κοινωνική ευθύνη.
Στη στρατηγική του κεφαλαίου στο χώρο της Υγείας-Πρόνοιας δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Γι' αυτό το πεδίο της αντιπαράθεσης μετατοπίζεται στα ζητήματα της ικανότητας, της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας, της σύγκρισης στο πότε ήταν καλύτερα τα πράγματα. Εναλλάσσεται η επιχειρηματολογία ανάλογα ποιος είναι στην κυβέρνηση και ποιος στην αντιπολίτευση. Γενικά εστιάζουν το πρόβλημα στο επίπεδο της διαχείρισης. Το ΠΑΣΟΚ εστιάζει στην επικράτηση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.
Και ο δυο είναι υπέρ του ιδιωτικού τομέα και υπέρ του δημόσιου, αλλά εμπορευματοποιημένου τομέα. Αναφέρονται και στη δωρεάν Υγεία-Πρόνοια, αλλά εννοούν δωρεάν την πληρωμή μέσω των ασφαλιστικών ταμείων.
Όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζει ως πραγματικότητα την ύπαρξη του «ιδιωτικού κερδοσκοπικού επιχειρηματικού κεφαλαίου» και προβάλλει το επιχείρημα ότι με την ενίσχυση του Δημόσιου τομέα θα περιοριστεί ο ιδιωτικός. Προβάλλει επίσης, μέτρα "ελέγχου" και "περιορισμού" της δράσης των επιχειρηματιών. Ουσιαστικά σπέρνει την αυταπάτη, ότι και στο χώρο της Υγείας-Πρόνοιας, η δράση του κεφαλαίου, μπορεί να υπόκειται σε έλεγχο και κανόνες, ώστε να μην θίγονται τα λαϊκά στρώματα από τη δράση του.
Υπάρχουν και οι αντιφάσεις που οφείλονται στο μωσαϊκό του ΣΥΡΙΖΑ. Πχ. ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ μιλάει για κατάργηση του κλάδου Υγείας των ασφαλιστικών ταμείων -δεν το λέει ο ΣΥΡΙΖΑ- και η υπαγωγή τους σε "Ενιαίο Φορέα Υγείας". Και ενώ ο ΣΥΝ στο ίδιο κείμενο μιλάει για δωρεάν Υγεία με χρηματοδότηση από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και τη φορολογία από τους "έχοντες και κατέχοντες", σε άλλο σημείο του κειμένου, μιλάει για "ορθολογική χρήση δημόσιων κονδυλίων, όπως οι πόροι των ασφαλιστικών ταμείων".
Ο ΛΑΟΣ με τις θέσεις που μέχρι τώρα έχει προβάλλει, ταυτίζεται με την κυρίαρχη πολιτική, όπως εφαρμόζεται μέχρι σήμερα.
Α. ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ - ΠΡΟΝΟΙΑΣ.
Δραστικά μειώνονται οι δαπάνες υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό και μετάκυλίονται στα ασφαλιστικά ταμεία.
1. Με την ανατροπή της αναλογίας μεταξύ κρατικού προϋπολογισμού και ασφαλιστικών ταμείων ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ, ΣΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ.
Στην τελευταία 15ετία ( 1992 - 2007 ) , η συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού στη δημόσια δαπάνη υπηρεσιών Υγείας -Πρόνοιας,
■ μειώθηκε: Από 41,4% που ήταν το 1992 σε 27% το 2007.
Αντίθετα, η συμμετοχή της κοινωνικής ασφάλισης στον κλάδο Υγείας - πρόνοιας,
■ αυξήθηκε: Από 58,6% που ήταν το 1992 σε 73% το 2007.
2. Με την ανατροπή της αναλογίας μεταξύ κρατικού προϋπολογισμού και ασφαλιστικών ταμείων
Το 1999 τα έσοδα των δημόσιων νοσοκομείων προέρχονταν:
■ 75,98% από τα νοσήλια και 8,19% από το κρατικό
προϋπολογισμό.
Το 2006 τα έσοδα των δημόσιων νοσοκομείων προέρχονταν:
■ 82,13% από τα νοσήλια, και 3,5% από το κρατικό
προϋπολογισμό.
3. Με την αύξηση των νοσηλίων και ταυτόχρονα τον περιορισμό των παροχών που καλύπτουν.
■ Τη δεκαετία του 1990 με αποφάσεις των κυβερνήσεων της ΝΔ
και του ΠΑΣΟΚ:
Αύξησαν τα νοσήλια σε ποσοστό συνολικά 806%.
■ Το ΠΑΣΟΚ στις 3/2/1998, καθιέρωσε το ενοποιημένο κλειστό
νοσήλιο, που οδήγησε σε αυξήσεις από 29% - 64% ανάλογα με τη θέση νοσηλείας. Δηλαδή εξαιρέθηκαν από το νοσήλιο μία σειρά ιατρικών, εργαστηριακών πράξεων και
φαρμάκων, τα οποία χρεώνονται ξεχωριστά και
πληρώνονται από τα ταμεία. Π.χ.
α) Σε ένα νοσηλευόμενο που θα χρειαστεί στεφανιογραφία, λιθοτριψία, μαγνητική - αξονική τομογραφία, αυτά χρεώνονται στα ασφαλιστικά ταμεία ξεχωριστά.
β) Η δαπάνη της ημερήσιας φαρμακευτικής δόσης που ξεπερνά το 70% της τιμής του νοσηλίου, πληρώνεται από τα ασφαλιστικά ταμεία ξεχωριστά.
γ). Εξαιρέθηκαν πλήρως από το νοσήλιο φάρμακα όπως: Κυτταροστατικά, ανοσοκατασταλτικά, ορμόνες, σκιαγραφικά για διαγνωστικές εξετάσεις, μοσχεύματα, ειδικά φίλτρα κά.
■ Με το νόμο 2889/01 άρθρο 6, το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε τη μετατροπή του 20% των κρεβατιών των δημόσιων νοσοκομείων σε Α' και Β' θέση, για να εισπράττουν ακριβότερα νοσήλια. Η κυβέρνηση της ΝΔ διατήρησε τις διατάξεις αυτές.
■ Η ΝΔ το 2007 αύξησε τα νοσήλια κατά 300% ( από 50€ σε 150€ ) στα προνοιακά ιδρύματα χρονίως πασχόντων και στα ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης.
■ Στις ψυχιατρικές κλινικές το 2008 αυξήθηκαν τα νοσήλια κατά 21%.
■ Στα ταμεία μετακυλίθηκε και το κόστος των εμβολίων. Το 2008 με εγκύκλιο του το Υπουργείο απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας υποχρεώνει τα ασφαλιστικά ταμεία να καλύπτουν το κόστος των εμβολίων για πνευμονιόκοκκο και μηνιγγιτιδόκοκκο.
Β. ΕΠΙΒΟΛΗ ΝΕΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΥΓΕΙΑΣ -ΠΡΟΝΟΙΑΣ Ή ΑΥΞΗΣΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ.
■ Οι εν ενεργεία αγρότες πληρώνουν εισφορά για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 0,14 % επί της ασφαλιστικής κλάσης. Οι εισφορές επιβλήθηκαν με το νόμο 2458/1997. Ακόμα και στους συνταξιούχους αγρότες, γίνεται κράτηση 4% στην ήδη πενιχρή τους σύνταξη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
■ Στους συνταξιούχους του ΙΚΑ, επίσης υπάρχει εισφορά 4% στον κλάδο Υγείας.
■ Στους ξενοδοχοϋπάλληλους η συμμετοχή στη φαρμακευτική δαπάνη από 1% αυξήθηκε στο 20% με το νόμο Σιούφα.
■ Με τον ίδιο νόμο επιβλήθηκε στους δημόσιους υπαλλήλους 2,5% εισφορά στον κλάδο υγείας και 25% συμμετοχή στα φάρμακα.
■ Το 2008 αποφασίστηκε η σταδιακή αύξηση των ενσήμων, από 50 σε 100 σε μία πενταετία, για το δικαίωμα σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Στους οικοδόμους πήγε αντίστοιχα από 40 σε 80 ένσημα.
Για παροχές σε χρήμα στους οικοδόμους απαιτούνται πλέον 100 ένσημα από 80.
Για παροχές σε χρήμα στους υπόλοιπους εργαζόμενους, ( π.χ. πληρωμένη αναρρωτική άδεια, επίδομα τοκετού στις νέες μητέρες ), απαιτούνται πλέον 120 ένσημα από 100 που ήταν πριν.
Γ. ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΟΥ ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ.
- Είναι οι περιπτώσεις που ενώ τυπικά καλύπτονται από το ασφαλιστικό ταμείο, στην πράξη, λόγω των ανεπαρκών υποδομών, των ελλείψεων σε βιοϊατρική τεχνολογία και της ανεπαρκούς στελέχωσης σε προσωπικό, αναγκάζονται να απευθύνονται κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, να πληρώνουν επίσης και στα πλαίσια του δημόσιου τομέα, επίσημα και «ανεπίσημα». Είναι επίσης οι περιπτώσεις που ιατρικές πράξεις και εξετάσεις δεν καλύπτονται καθόλου από τα ασφαλιστικά ταμεία. Συγκεκριμένα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν αυτή την κατάσταση.
■ Από τους 191 μαγνητικούς τομογράφους που διαθέτει η χώρα, μόνο οι 29 είναι εγκαταστημένοι στα 130 δημόσια νοσοκομεία. Οι 162, δηλαδή το 84,8% είναι στον ιδιωτικό τομέα.
■ Από τους 336 αξονικούς τομογράφους όλης της χώρας μόνο οι 116 είναι στα δημόσια νοσοκομεία. Οι 220 δηλαδή το 65,4% είναι στον ιδιωτικό τομέα.
■Είναι επίσης ενδεικτικό το γεγονός των 150 δημόσιων
κρεβατιών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, που παραμένουν
κλειστά. Ταυτόχρονα έχουν υπογράψει σύμβαση που
νοικιάζουν κρεβάτια ΜΕΘ από τον ιδιωτικό τομέα
(π.χ. ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ), όπως και για κρεβάτια
μονάδων εντατικής νεογνών, στα οποία υπάρχουν
σοβαρές ελλείψεις.
Αυτά τα ενδεικτικά παραδείγματα, αποτυπώνουν το πρόβλημα του εξαναγκασμού να πληρώνουν οι εργαζόμενοι για υπηρεσίες υγείας, προκειμένου να αντιμετωπίσουν σοβαρές ασθένειες, καθώς και προληπτικές κρίσιμες εξετάσεις.
■ Για μαστογραφίες και test PAP τα ραντεβού στα δημόσια νοσοκομεία μπορεί να είναι και 3 μήνες μετά.
■ Για ακτινοθεραπείες ο χρόνος αναμονής στα δημόσια νοσοκομεία κυμαίνεται από 1,5 έως 3 μήνες. Είναι οι περιπτώσεις καρκινοπαθών, που απαιτείται άμεση έναρξη των θεραπειών, επομένως αναγκάζονται να πηγαίνουν στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό σημαίνει ότι ο ασθενής και η οικογένεια του πληρώνουν το 75% της δαπάνης των θεραπειών και επιπλέον την αμοιβή του γιατρού. Συνολικά πληρώνει τουλάχιστον 2.500 ευρώ.
■ Υπάρχει τεράστια κοινωνική ανάγκη για την τεχνητή γονιμοποίηση, (ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή). Σύμφωνα με διάφορες μελέτες και έρευνες, υπάρχουν στη χώρα μας 300.000 υπογόνιμα ζευγάρια. Η τάση είναι αυξητική. Συνήθως απαιτούνται κατά μέσο όρο 5-8 προσπάθειες. ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΚΕΤΟΥ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ:
Αμοιβή γιατρού 3.500 €
Φάρμακα__________________ 1.000 € (συμμετοχή του ασφαλισμένου 25%)
Σύνολο 4.500 € ( για κάθε προσπάθεια )
Φάρμακα____________________ 3.000 € ( στους ανασφάλιστους )
Σύνολο 7.500 € ( για κάθε προσπάθεια )
Να πάρουμε υπ' όψη ότι οι περισσότερες περιπτώσεις αναγκάζονται να πηγαίνουν στον ιδιωτικό τομέα. Τα χρήματα που επιστρέφει το ΙΚΑ είναι μόλις 350 ευρώ, ενώ ο ΟΠΑΔ μόλις 330 €.
■ Για μια καρδιοχειρουργική επέμβαση στο Ωνάσειο, το ΙΚΑ καλύπτει πλήρως τη δαπάνη. Με τη διαφορά ότι στη θέση που καλύπτει (Γ') ο χρόνος αναμονής είναι από 5 έως 9 μήνες. Για να περιοριστεί στους 2 περίπου μήνες, πρέπει να γίνει αναβάθμιση θέσης. Σ' αυτή την περίπτωση ο ασθενής πληρώνει με την είσοδο στο νοσοκομείο από τη τσέπη του επιπλέον 5.000€ για 10 ημέρες νοσηλείας, ανεξάρτητα αν χρειαστεί λιγότερες μέρες νοσηλείας ή της ενδεχόμενης κατάληξης του (θάνατος). Αν χρειαστεί παραπάνω ημέρες νοσηλείας είναι επιπλέον η επιβάρυνση.
■ Πολλές σύγχρονες εξετάσεις, που είναι αναγκαίες σε ιδιαίτερα ευαίσθητες ομάδες ασθενών, δεν αναγνωρίζονται από τα ταμεία, και υποχρεώνονται οι ασθενείς να καταβάλουν οι ίδιοι τεράστια χρηματικά ποσά. Πχ. η εξέταση οστικής πυκνότητας που είναι απαραίτητη για τους πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία και κοστίζει 70 -75 €, και ο Ο ΓΑ δεν τη δικαιολογεί.
■ Εξετάσεις που είναι απαραίτητες σε ογκολογικούς ασθενείς δεν αναγνωρίζονται από τα ταμεία όπως η μαγνητική φασματοσκοπία, που κοστίζει 500 €. Η αξονική στεφανιογραφία κοστίζει 450 €, η λειτουργική μαγνητική τομογραφία 400 €. Το μπλοκ προστασίας ακτινοθεραπείας 150 €.
■ Πολλές εξετάσεις που έχουν ανάγκη οι νεφροπαθείς τους υποχρεώνουν, πχ. στον Ευαγγελισμό, να τις προπληρώσουν και στη συνέχεια να αναζητούν εκ των υστέρων την επιστροφή ενός μέρους των χρημάτων μετά από δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές διαδικασίες του ΙΚΑ. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η εξέταση ανίχνευσης κυτταροτοξικών αντισωμάτων τάξης Ι κοστίζει 145,7 €, ενώ η ταυτοποίηση κυτταροταξικών αντισωμάτων τάξης II κοστίζει 305,45 €. Τα επίπεδα PROGRAF κοστίζουν 30 €. Τα επίπεδα CERTICAN κοστίζουν 40 €.
■ Οι ογκολογικοί ασθενείς που νοσηλεύονται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στο Ηράκλειο της Κρήτης, με εγκύκλιο του ΙΚΑ, καταβάλουν στο Ίδρυμα 308 ευρώ για τις αναγκαίες ιατρικές πράξεις (εξομοίωση, σχεδιασμός θεραπείας, εντοπιοτικά φιλμ επιβεβαίωσης πεδίων που προηγούνται των ακτινοθεραπειών) και εκ των υστέρων αναζητούν την κάλυψη ενός μέρους των δαπανών.
■ Υπάρχουν αρκετές εξετάσεις που δεν έχουν κοστολογηθεί από το κράτος και δεν δικαιολογούνται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Π.χ. υπάρχει ένα πακέτο απαραίτητων εξετάσεων για τους νεφροπαθείς που ελέγχονται πριν και μετά τη μεταμόσχευση και το οποίο κοστίζει 1.753,83€
■ Υπάρχει επίσης η δαπάνη σε πολλές περιπτώσεις για αποκλειστική, που τα ταμεία αναγνωρίζουν ορισμένες μόνο νύχτες και επιστρέφουν από αυτή το 70%. Στη βάση υπολογισμού δεν εντάσσεται η Κυριακή και η αργία στις οποίες η δαπάνη είναι μεγαλύτερη.
■ Τελευταία, μετά από απόφαση του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους, ο ΟΠΑΔ δεν αναγνωρίζει την οικονομική κάλυψη 87 συνολικά εξετάσεων, επειδή δεν περιέχονται στα ΠΔ που εκδόθηκαν το 1991. Η απαγόρευση του Γενικού Λογιστηρίου στον ΟΠΑΔ (13.4.2009) στηρίζεται σε προηγούμενη απόφαση του (9.1.2009) και έχει ισχύ για όλα τα ταμεία. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους υπορεί να απαγορεύσει σε όλα τα ταμεία να πληρώνουν τις κοστολογημένες με τον παραπάνω τρόπο ιατρικές πράξεις - για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί προεδρικά διατάγματα - όχι μόνο προς τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και προς τα δημόσια νοσοκομεία, καθώς μέρος των νοσηλίων χρεώνεται με βάση τις αποφάσεις του υπουργού Υγείας. Δηλαδή, ο άρρωστος να αναγκαστεί πια να πληρώνει απ’ την τσέπη του εξετάσεις που μέχρι τώρα κάλυπταν τα ασφαλιστικά ταμεία.
Υπάρχουν σημαντικές εξετάσεις που περικόπτει ο ΟΠΑΔ, που αφορούν τους καρκινοπαθείς όπως, σπινθηρογράφημα ολόσωμο οστών, καρκινικοί δείκτες κλπ. ή το test AIDS για εγκύους. Αντισώματα ηπατίτιδας C, λιθοτριψία με LASER κλπ. Από τις εξετάσεις που περικόπηκαν, μία απ' αυτές - η αρθροπλαστική ισχύου και γόνατος, στοιχίζει 2.054,29 ευρώ, άλλες επτά εξετάσεις στοιχίζουν από 117,39 - 190,76 ευρώ, άλλες 15 εξετάσεις στοιχίζουν από 50 - 100 ευρώ και οι υπόλοιπες 64 εξετάσεις στοιχίζουν μέχρι 50 ευρώ.
■ Οι ανασφάλιστοι μετανάστες υποχρεώνονται να καταβάλουν κατά
κανόνα το συνολικό κόστος και σε περίπτωση νοσηλείας
προκαταβάλουν το 50% της δαπάνης.
Αν είναι «παράνομοι», τους παρέχονται σε περίπτωση επείγοντος περιστατικού οι πρώτες βοήθειες και μέχρι της σταθεροποίησης της υγείας τους.
■ Η απουσία εργοδοτικής εισφοράς για τον επαγγελματικό κίνδυνο
και με δεδομένο τα επαγγελματικά νοσήματα και εργατικά
ατυχήματα, σημαίνει ότι ενώ οι εργοδότες υποσκάπτουν την
υγεία των εργαζομένων, δημιουργούν αναπήρους, μέχρι και που
στερούν τη ζωή των εργαζομένων, μεταφέρουν την αναγκαία
δαπάνη για την προστασία της υγείας και της ζωής των
εργαζομένων, στους ίδιους τους εργαζόμενους και τα ασφαλιστικά
ταμεία.
Μπορούν να βγουν ορισμένα σημαντικά συμπεράσματα με βάση ορισμένα οικονομικά στοιχεία.
■ Το διάστημα 1989-2004 οι ιδιωτικές δαπάνες από 42,6% έφτασαν στο 46,1% και οι δημόσιες 53,9%.
■ Το 2007 οι ιδιωτικές δαπάνες ήταν 58% οι δημόσιες 42%.
■ Το διάστημα 1997 - 2007, ο συνολικός τζίρος του ιδιωτικού τομέα
υπερδιπλασιάστηκε. Από 508 εκατομμύρια ευρώ το 1997, ανήλθαν στα 1,8 δις ευρώ το 2007. Το 51,2% της εγχώριας ελληνικής αγοράς ελέγχεται από 4 ιδιωτικά νοσοκομεία.
■ Το 2005 οι 10 μεγαλύτερες επιχειρήσεις κατείχαν το 58% της
αγοράς.
ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
Τα τελευταία 18 χρόνια η εργατική τάξη, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες και αγρότες, δηλαδή η πλειοψηφία του εργαζόμενου λαού, έχουν γίνει κυριολεκτικά θύματα της σφοδρής επίθεσης στις κοινωνικοασφαλιστικές τους κατακτήσεις, που έτσι κι αλλιώς, πάντα ήταν πίσω από τις ανάγκες και τις δυνατότητες.
Το πρόβλημα του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος δεν είναι πρωτίστως οικονομικό. Είναι πρόβλημα πολιτικό – ταξικό. Όσο υπάρχει καπιταλιστική ανάπτυξη, τα δικαιώματα των εργαζομένων στην ασφάλιση θεωρούνται κόστος, που περιορίζει τα κέρδη.
Σήμερα, υπολογίζοντας και το στοιχείο της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης που αξιοποιείται από το κεφάλαιο προκειμένου να επιταχύνει μέτρα που τα είχε σχεδιάσει αρκετά πριν, βρισκόμαστε σε άλλη φάση της επίθεσης, η οποία έχει βαθύτερα χαρακτηριστικά. Βασίζεται στην προώθηση, με συστηματικό και αποφασιστικό τρόπο, της εξατομικευμένης εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, του εργαζόμενου, στις συνθήκες κάθε επιχείρησης ή κλάδου, με εργαλείο την κατάργηση του σταθερού χρόνου εργασίας.
ΠΩΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Α. ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ
Πρόκειται για νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο από το 1990 μέχρι το 2008 και αφορούν εργαζόμενους στον ιδιωτικό, δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, αγρότες και αυτοαπασχολούμενους.
ΔΗΜΟΣΙΟ
· Με σειρά ανατροπών και με δεδομένο τη σταδιακή αύξηση των ορίων σήμερα έχει επιβληθεί όριο ηλικίας τα 65 χρόνια ενιαία σε άνδρες και γυναίκες. Αύξησαν τα όρια και κατάργησαν τη διαφορά της 5ετίας στις γυναίκες.
· Στις έγγαμες γυναίκες αυξήθηκε το όριο από τα 53 στα 60 χρόνια.
· Προστέθηκαν 2 χρόνια για την χωρίς όριο ηλικία συνταξιοδότησης. (Από 35 σε 37 χρόνια)
· Εφάρμοσαν την «εθελούσια» παράταση του εργάσιμου βίου μέχρι τα 67 χρόνια.
ΙΚΑ
· Και στον ιδιωτικό τομέα καθώς και στα ειδικά ταμεία, έχει επιβληθεί αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια, ενιαία σε άνδρες και γυναίκες. Αύξησαν τα όρια και κατάργησαν τη διαφορά της 5ετίας στις γυναίκες.
· Στις μάνες αυξάνει το όριο ηλικίας από τα 50 στα 55 χρόνια.
· Στα ΒΑΕ – πριν ακόμα γίνει ο αποχαρακτηρισμός, που προβλέπει να μειωθούν από 700.000 σε 400.000 οι εργαζόμενοι στα ΒΑΕ - αύξησαν τα όρια ηλικίας κατά 2 χρόνια, από τα 53 στα 55.
· Επεκτείνανε τον «εθελούσιο» εργάσιμο βίο κατά 3 χρόνια, μέχρι τα 68.
Ουσιαστικά η «εθελούσια» παράταση θα είναι υποχρεωτική στην πράξη, αφού χτυπιέται και το ύψος της σύνταξης αλλά και η δυνατότητα να συμπληρωθεί ο συντάξιμος χρόνος, λόγω της ανεργίας αλλά και της μερικής απασχόλησης.
Την εξίσωση της σύνταξης στα 65 ανδρών και γυναικών το 1992, τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η ΑΔΕΔΥ ουσιαστικά την κάλυψαν, ακολουθώντας την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» αφού αφορούσε τους εργαζόμενους μετά το 1993, αλλά και ιδιαίτερα η ΓΣΕΕ δεν ήθελε να τα χαλάσει με τον ΣΕΒ αφού αφορούσε και τον ιδιωτικό τομέα. Μόνο υποκρισία είναι οι δήθεν διαμαρτυρίες τους για την πρόσφατη απόφαση του Ευρωδικαστηρίου, αλλά και συνειδητός αποπροσανατολισμός και δημιουργία αυταπατών στους εργαζόμενους, που τους σπρώχνουν στα δικαστήρια και ότι κάτι «μπορεί να βγει» από το Ευρωκοινοβούλιο.
ΑΓΡΟΤΕΣ
· Απαιτούνται 47 χρόνια δουλειάς για την ανώτερη σύνταξη στα 65 χρόνια.
Στο Δημόσιο και στον Ιδιωτικό τομέα έχουν επιβληθεί εξοντωτικά αντικίνητρα ώστε να ενισχυθεί ο στόχος της μείωσης των πρόωρων συντάξεων.
Στη δημόσιο για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης αφαιρείται 4,5% από το ποσόν της σύνταξης.
Στο ιδιωτικό τομέα αντίστοιχα από 4,5% πήγε στο 6%.
Β. ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
Στο Δημόσιο επιβλήθηκε κράτηση 6,67% στην κύρια σύνταξη και 2,55% για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Στο ΙΚΑ η κρατική χρηματοδότηση από 1,47% του ΑΕΠ το 1990 μειώθηκε στο 1% το 2008.
Τα έσοδα του ΙΚΑ το 1990 προέρχονταν κατά 72% από τις εισφορές εργαζόμενων – εργοδοτών, δηλαδή από τους εργαζόμενους. Το 2008 ανέβηκαν στο 85%.
Στον ΟΑΣΕ με τους νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ από το 1993 καταργήθηκε η κρατική επιχορήγηση για τους παλαιούς ασφαλισμένους (προ του 1992) η οποία προηγούμενα έφτανε στο ύψος του 40%. Για μια πενταετία (1995 – 2000) δε δόθηκε στο όνομα της ΟΝΕ η νομοθετημένη επιχορήγηση ούτε για τους νέους ασφαλισμένους. Πρόσφατα, το ΔΣ του ΟΑΕΕ αποφάσισε αυξήσεις 6% στις εισφορές για τον κλάδο σύνταξης από 1/1/2009 και 20% για τον κλάδο υγείας από 1/6/2009. Αυξήσεις – χαράτσι σε μια περίοδο που οι αυταπασχολούμενοι και οι μικρές επιχειρήσεις δέχονται ισχυρά πλήγματα από την οικονομική κρίση και τα αλλεπάλληλα φορολογικά μέτρα.
Γ. ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Στο Δημόσιο προώθησαν δυο μέτρα στην κύρια σύνταξη και ένα στην επικουρική.
α) Μείωσαν τη σύνταξη από το 80% στο 70% του μισθού.
β) Το 70% υπολογίζεται πλέον με το μέσο όρο των μισθών της τελευταίας πενταετίας αντί του τελευταίου μισθού.
γ) Στην επικουρική μειώθηκε περίπου στο μισό. Από 37% που ήταν πριν, μπήκε όριο το 20%.
2. α) Αντίστοιχα στο ΙΚΑ η σύνταξη υπολογίζεται στην τελευταία πενταετία από τη διετία που ήταν πριν.
β) Και εδώ μπήκε όριο το 20% στην επικουρική σύνταξη, με αντίστοιχη μείωση, όπως στο Δημόσιο.
3. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ – ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2008
α) Η μέση γενική κύρια σύνταξη όλων των ταμείων εκτός Δημοσίου και ΟΓΑ ήταν στα 655 €.
β) Για όλα τα ταμεία αρμοδιότητας του Υπουργείου Απασχόλησης πλην ΟΓΑ ήταν:
| Μέχρι 450 € | το 31,4% του συνόλου των συντάξεων |
| Από 450 € έως 600 € | το 29,3% |
γ) Για τους 850.000 συνταξιούχους του ΟΓΑ, η μέση σύνταξη (βασική – πρόσθετη – κύρια) ήταν 413 €.
| Μέχρι 400 € | το 59,6% του συνόλου των συντάξεων |
| Από 400 € έως 500 € | το 28,3% |
δ) Κάτω από 500 € σύνταξη παίρνουν:
Το 85% των συνταξιούχων του ΤΣΑ
Το 42% των συνταξιούχων του ΤΕΒΕ
Το 39% των συνταξιούχων του Ταμείου Εμπόρων
Τα ταμεία αυτά αποτελούν τον ΟΑΕΕ. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ασφαλισμένοι που αδυνατούν να πληρώσουν την εισφορά τους - και είναι μεγάλο αυτό το τμήμα - στερούνται της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης μαζί με τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους.
Στο ΙΚΑ κάτω από 500 € κύρια σύνταξη παίρνει το 48%.
· Στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, αλλά και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεσπίζονται μέτρα που παρατείνουν τον εργάσιμο βίο και ταυτόχρονα μειώνουν τις συντάξεις.
Τα μέτρα αυτά είναι σε δυο κατευθύνσεις: Κίνητρα για παραμονή στην εργασία και ταυτόχρονα αντικίνητρα για «πρόωρη» συνταξιοδότηση. Για να πάρει κάποιος μια αξιοπρεπή σύνταξη θα πρέπει να εργάζεται έως 70 ετών ή και παραπάνω.
Χώρες που εφάρμοσαν αυτά τα μέτρα είναι: Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Βρετανία, Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Τσεχία, Φινλανδία. Π.χ. αυξήθηκαν οι μειώσεις λόγω «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων σε Αυστρία, Γαλλία, Γερμανία, Πορτογαλία και ΗΠΑ.
Η μείωση των συντάξεων προωθείται με την αλλαγή και του τρόπου υπολογισμού, το οποίο έχει επεκταθεί μέχρι το 1990. Π.χ.
Στη Γαλλία υπολόγιζαν τις αποδοχές των 10 καλύτερων χρόνων, τώρα ισχύουν τα 25 χρόνια.
Στην Αυστρία αντίστοιχα επεκτείνεται από τα 15 καλύτερα χρόνια στα 30.
Στη Φινλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σουηδία προωθούν τη σταδιακή συνεκτίμηση των αποδοχών όλου του εργάσιμου βίου.
· Μέσα σε 10 μήνες (Γενάρης του 2008 – Οκτώβρης του 2008) στα 30 μέλη του ΟΟΣΑ που ακολούθησαν το «κεφαλοποιητικό» σύστημα, μειώθηκαν κατά 20% τα περιουσιακά στοιχεία των ιδιωτικών ασφαλιστικών ταμείων, λόγω του χρηματιστηρίου.
Ιδιαίτερα χτυπήθηκαν τα επαγγελματικά ταμεία.
Π.χ. Στις ΗΠΑ τα 500 μεγαλύτερα επαγγελματικά ταμεία το 2007 διέθεταν πλεόνασμα 95 δισ. δολάρια και τώρα έχουν έλλειμμα 115 δισ. δολάρια. Απώλεια δηλαδή 205 δισ. δολαρίων.
Πρώτα κάλυπταν κατά 108% τις υποχρεώσεις και τ
Περισσότερα... »
Είναι το λιγότερο που μπορείς να κάνεις. Η αποδοχή της μοιρολατρίας είναι το μεγαλύτερο έγκλημα. Εμείς σου λέμε να επιλέξεις: Ρήξη, ανυπακοή, ανατροπή. Ψήφος στη ΠΚΣ στις 13 του Μάη. Ψήφος στο ΚΚΕ στις 7 Ιούνη. Ακόμη κι αν δε συμφωνείς σε όλα μαζί μας, μπορούμε όμως να συμφωνήσουμε στο εξής: Δε λέμε άλλα τη Δευτέρα και άλλα την Τρίτη. Και πολύ περισσότερο γνωρίζεις ότι οι κομμουνιστές και ο περίγυρός τους είναι δίπλα σου στον αγώνα και είναι παντός καιρού. Δεν τα διπλώνουν, δεν τα κουκουλώνουν.
